Zabytkowa kamienica czynszowa z końca XIX/ początków XX wieku przeznaczona była dla robotników huty Katarzyna zlokalizowanej około 200 metrów dalej. Frontowa część kamienicy przylegała do ulicy, a jej oficyna w kształcie litery L otaczała wewnętrzne podwórze. Kamienica została wybudowana w ciągu pierzei podobnych obiektów, z których kilka już zostało wyburzonych.

Lokalizacja tej kamienicy w zwartej zabudowie spowodowała, że sąsiednie budynki oraz podwórza graniczyły ze sobą konstrukcyjne oraz funkcjonalnie. Można było przechodzić z jednego podwórza na drugie, nie wychodząc na ulicę. Na podwórzu kamienicy zachował się oryginalny bruk z kocich łbów. Tak nazywano bruk wykonany z kamienia wapiennego nieprzycinanego, który pod wpływem użytkowania ścierał się i uzyskiwał gładką strukturę powierzchni, stąd nazwa kocie łby.